het gaat nu echt gebeuren, ik ga mijn site verhuizen!

Ik hou deze wel aan, zonde om alles zomaar weg te doen, maar ik zet er niets nieuws meer op.

Wil je me blijven volgen dan kun je voortaan hier terecht..

Bedankt voor jullie reacties hier!

en voila.. nog een tasje.. gemaakt bij mijn schoonmoeder omdat ik helaas zelf geen naaimachine heb. Die staat hoog op mijn verlanglijstje.. Mijn schoonmoeder verzon het rozetje er nog bij en zo heb ik een leuk kadootje voor een meisje dat over een paar weekjes vier jaar hoopt te worden… toch??

Ik ben besmet.. Ik kan er niks aan doen..

besmet met het stofjes virus… Op de diverse leuke blogs waar ik regelmatig een kijkje neem zie ik steeds zoveel leuke zelfgemaakte dingen dat ik alleen maar denk; dat wil ik ook kunnen/maken/ hebben.. En als je vriendinnen hebt die dat ook doen dan kan het wel eens gebeuren dat je toch volkomen onverwacht en angstig achter een naaimachine terecht komt.. Eerst was ik dol op kussens, ik hou van leuke kleurtjes en printjes en er liggen zo’n 7 kussens op of naast onze banken. Allemaal gekocht in de winkel…. Maar nu kan ik niet meer zomaar voorbij lopen als ik op de markt een stoffenkraam zie. En als je geen kussenhoezen meer hoeft te maken dan moet je iets anders verzinnen.

Dus, zoals ik de laatste tijd al allerlei nieuwe dingen aan het proberen ben moest ook dit er een keer van komen.. De allereerste keer was niet zo’n succes en dacht ik dat de naaimachine op hol sloeg. Maar gister ging het goed, en het was leuk!!  Met twee ratelende naaimachines, 3 kletsende meiden, 1 vrolijke man en een hollands deuntje erbij was het een wonder dat de kids niet gillend naar beneden kwamen!!

En dit kwam er onder vandaan, gemaakt van een oud dekbed overtrek, mijn allereerste zelfgemaakte tasje:   

Weer iets nieuws uitgeprobeerd.. Als je googled op vilt en viltschilderijtjes krijg je zulke leuke dingen te zien dat ik het ook eens wilde doen.. Maar ik ben ik en ik hou van makkelijk dus ik begon met vogeltjes.. (ik ben gek op vogeltjes en vogelhuisjes..) en zo kwam deze slinger tot stand..

en terwijl ik daarmee bezig was, kwam Thirza gezellig bij me zitten.. En dat is heel gezellig maar ook wel wat druk. Ze wil heel graag maar wordt snel boos als iets niet naar haar zin gaat.. (zou ze dat van mij hebben)

Eerder zou ik het dan voor haar afgemaakt hebben, maar gelukkig kan ik haar nu alleen met wat aanwijzingen een beetje de goede kant opsturen.. En natuurlijk helpen als ze er echt niet uit komt. Zo heeft ze deze sleutelhangers toch echt helemaal zelf gemaakt en daar is ze natuurlijk helemaal trots op. Ze heeft ze meteen aan haar tas mee naar school genomen.   

Ik hou dus van vogeltjes en vogelhuisjes.. Toen ik bij een bekende drogisterijketen deze kant en klare knutselpakketjes zag, kon ik ze ook niet laten liggen.. Maar tijdens de vakantie was ik ze helemaal vergeten. Gelukkig is knutselen ook leuk als het geen vakantie is… 

Gisteren vierde ons neefje alvast zijn vierde verjaardag.. Hij wilde graag iets van Bob de bouwer. Het idee om een bordje te beschilderen zat al langer in mijn hoofd en dit was een mooie gelegenheid om het eens uit te proberen. Eet smakelijk Timo!

men neme: een kaal houten doosje, stukjes behang, lijm en lintjes.. en dan heb je een hipper de pip mooi doosje… Ik ben er best een beetje trots op!

Wanneer de moeders vriendinnen zijn, trekken ook de kinderen vaak met elkaar op.. Vooral wanneer ze ongeveer van dezelfde leeftijd zijn.. Maar dit stel is wel erg aan elkaar verknocht. Wanneer zij elkaar op het schoolplein weer tegenkomen wordt er geknuffeld en gekust.. Ze spelen iedere schooldag met elkaar op het plein en regelmatig bij elkaar thuis. En zo had Sam’s moeder even een kindloos middagje en kon ze lekker naar de winkels en aten Sam en Sanne samen een appeltje buiten op het bankje..

Sam wordt maandag 3 jaar en natuurlijk gaan we hem even feliciteren.. Nog vele vrolijke jaren jongen!

Toen ik een jaar of 14 was leerde ik haar kennen op de camping. We konden ontzettend met elkaar lachen en bleven de hele vakantie met elkaar omgaan. Hoewel zij aan de andere kant van het land woonde en veel kortere brieven terugschreef dan ik haar stuurde is ons contact gebleven. De ene keer wat intenser dan de andere keer want we leefden vooral ons eigen leven. Maar via telefoon en papier (oef wat zijn we oud, er was toen nog geen internet en email) leefden we toch met elkaar mee. Hoe moeilijk dat soms ook was om met zo’n afstand tijdens je eigen puberjaren toch aan de ander te blijven denken. Ze was ook op mijn trouwdag en speelde prachtig op het orgel in de kerk. Nog altijd met een bepaald lied moet ik daaraan terug denken… Zo mooi! Tijdens de feestavond trakteerde ze me op herinneringen.. Zoals je alleen op een bruiloft kan doen natuurlijk..

Ze bleef lang alleen en ik probeerde zo goed mogelijk ons contact te houden zoals het was. Met en ook zonder mijn groeiende gezin. Ze droeg ons 2e dochtertje de kerk in toen we haar lieten dopen en kwam regelmatig een dagje ‘over’. Toen ik zwanger was van de 3e ben ik nog een weekendje alleen bij haar geweest.. Tot ze belde dat ze een vriend had gevonden. Zoals het echte vriendinnen behoort kreeg ik eerst alleen de twijfels te horen..Maar al gauw hoorde ik aan haar dat het helemaal goed zat. Ze had eindelijk het gevoel dat er rust in haar leven kwam en dat het geluk met haar was.. De laatste tijd is het niet makkelijk om het contact te onderhouden, met mijn gezin en bezigheden hier en met haar werk en relatie en leven daar mis je toch een hoop van elkaar.

Maar… ik ga terug!! In de tijd wel te verstaan. Want op een mooie dag was het zover, ze vertelde dat ze gaan trouwen!! En wij mogen daarbij zijn!! En daar is mijn kans op revanche. Ik heb een jaar de tijd om alle brieven van vroeger nog eens te lezen en dingen te gaan verzamelen voor een prachtig mooi stukje ( en een klein beetje wraak mischien gna gna)

Lieve S, ook wij kijken uit naar jullie dag! We gunnen je dit geluk enorm!